Bellen met Baghdad

Op vrijdag 26 februari heeft Aladdin met Baghdad gebeld. Wij waren door PAX uitgenodigd om op hun kantoor in Utrecht een Skypecall te houden met PAX-ambassadeurs in Baghdad. Toen we op het Godebaldkwartier arriveerden werden we hartelijk onthaald door Vincent. Vincent is een alumnus en hij is dan ook degene die ons het voorstel gedaan heeft. In het kantoor kregen we een rondleiding. PAX begon kleiner, maar is inmiddels erg gegroeid en heeft daardoor meer kantoorruimtes moeten huren. Het gehele kantoor is dan ook een beetje een doolhof met hier en daar een deur die je naar de volgende spannende kamer brengt. En dan opeens zit je in de grote ruimte van Seats2meet. Welnu, ik dwaal af.

Vincent heeft ons het kantoor laten zien en legde uit wat iedereen zoal deed. De ene persoon verzorgt alle communicatie extern, de ander houdt zich bezig met projecten in Latijns-Amerika, en Vincent zelf houdt zich bezig met de projecten in Irak. De Skypecall die we gingen voeren was dan ook met Ibtisam, een van de projectleiders aldaar. Het project dat zij leidt heet ‘Kulluna Muwatinun’, vrij vertaald naar ‘We are all citizens’. Dit project heeft als doel om de dialoog tussen diverse religieuze groeperingen te stimuleren. Er is inmiddels een enorme diversiteit aan religies in Irak aanwezig. En hoewel er vrijheid in religie is, vindt men het nog lastig om elkaar te begrijpen en daarmee te vertrouwen. In dit project brengen ze groepen samen en stimuleren ze hen om in dialoog te gaan. Ook doen ze hun best om groepen bij te staan als zij hulp nodig hebben, bijvoorbeeld met wettelijke zaken. Immers zijn zowel het reguliere rechtssysteem als de Shari’a heersend in Irak, en de combinatie van beide kan nogal eens tot verwarring leiden.

Schermafbeelding 2016-02-29 om 20.21.22

De Skypecall: Toen we met zijn allen in een afgelegen kamertje achter de laptop geschoven waren, sprong het beeld aan. Wow! Wat een grote groep! Heel kort zagen we Ibtisam, want al snel draaide ze de laptop in de rondte om de rest van de groep aan ons voor te stellen. Minstens 10 personen werden aan ons voorgesteld. Het was heel chaotisch, maar meteen ook gezellig. En Vincent had ons gewaarschuwd: Ibtisam is een zelfverzekerde en gezellige dame van middelbare leeftijd die wel van een babbel houdt, dus mogen we haar gewoon interrumperen als het nodig is. Prima.

Het gesprek duurde wel een uur lang en allerlei vragen passeerden de revue: Welk religies zijn er in Irak? Wat doen jullie met je project, kun je een voorbeeld noemen? Hoe testen jullie of het werkt? Is het al eens voorgekomen dat iemand met angst voor een andere religie, door het project anders is gaan kijken en dit toegaf? Niet alleen hadden wij vragen voor Ibtisam en haar ‘familie’ – zij vormt zo’n beetje de moeder van de groep -, maar zij hadden ook vragen voor ons, zoals: Welke religies zijn er in Nederland? Hoe ervaren jullie dat? Wat is jullie vluchtelingenbeleid? Welke religies studeren jullie? Het gesprek ging voornamelijk in het Engels, maar soms werd er even overgeschakeld naar het Arabisch. Niet iedereen van de groep in Irak spreekt goed Engels, dus soms werden stukken voor de groep vertaald. Tijdens het gesprek kwam Sam binnen, een medewerker van PAX. Hij had ook nog een vraag voor Ibtisam. Toen hij zijn vraag stelde, had ze veel moeite hem te verstaan. Ineens schakelde Sam over naar vloeiend Arabisch en stonden wij even met onze bek vol tanden, want dat zagen we niet aankomen. Vincent legde ons toen uit wat er zojuist even besproken werd.

Niet lang erna werd er een eind aan gebreid. Ibtisam vroeg namens haar groep of wij ervoor open stonden om contactgegevens uit te wisselen, zodat we later wellicht nog vragen kunnen stellen. Een onwijs leuk voorstel! Met behulp van de knop Print Screen maakten we nog even een ‘groepsselfie’ voor op Facebook en de website. Wat ons betreft was dit een onwijs geslaagde activiteit. PAX, bedankt!